Geen van Biden

Ik ben alles behalve een ‘Amerikakenner’ als zoiets al zou bestaan. Maar ik heb in de VS wel een studie en reportagereeks gemaakt over de criminalisering van Afro-Amerikanen. Ik heb daarbij nogal wat gevangenissen bezocht ook. Dat was in de jaren ’90 voor het programma Wereldbeeld van Jean-Pierre Rondas voor Klara toen dat nog Radio 3 heette. De reeks ging onder de vooruitziende titel ‘the Upcoming Undercover Civil War in the USA’ en u kan ze online nog beluisteren. Prison-Industrial Complex Die periode kenmerkte zich door een fenomenale stijging van het aantal gevangenen. Dat ging van 250.000 gevangenen in de … Continue reading Geen van Biden

Welcome, my son, welcome to the machine

  In plaats van naar het Eurovisie Songfestival of de Voice Edition van de Koningin Elisabethwedstrijd te kijken, ging ik vorig weekend met mijn jongste zoon naar het Sportpaleis. Daar speelde Roger Waters Us + Them. Over dat concert valt allerlei te zeggen, maar ik denk niet dat het u interesseert. Anders was u er wel geweest. Ik kan u meedelen dat het geen verrassingen in petto had, dat het erg groots en indrukwekkend was, dat er technisch niets op aan te merken viel. Dat er projecties waren en veel ‘oehs’ en ‘aahs’ en lange gitaarsolo’s die iedereen kon mee … Continue reading Welcome, my son, welcome to the machine

Die Freiheit stirbt Zentimeterweise

Geschreven op 3 juli 2015 Verscheen ook in Aktief, het magazine van het Masereelfonds Het vigerende discours over veiligheid en de recente maatregelen die daarmee gepaard gaan om allerlei vormen van contestatie en protest te beperken, moeten niet alleen aanleiding geven tot reflectie, debat en discussie. Actie is ook nodig. Dat is de mening van Peter terryn die sinds begin april op de Grote Markt te Antwerpen als Burger Opstaand heeft post gevat “tot de regering valt en de democratie is hersteld”. Een ambitieus programma ingegeven door de massale arrestaties tijdens de sit-in van Movement X op 25 maart en … Continue reading Die Freiheit stirbt Zentimeterweise

50 Jaar Mei ’68: Kunst m’n Kloten

De Kunst van het Politieke Mei ’68 wordt onterecht voorgesteld als een plotse en onverwachte opstoot van spontaan verzet. Dat was het geenszins: er ging meer dan een decennium voorbereiding aan vooraf.  Vooral in artistieke kringen werd er hardop nagedacht en gewerkt aan een opstand van de jeugd die tot dan geen specifieke positie in de samenleving innam. Niet als klasse, niet als consument, niet als subcultuur. Volgend op de herontdekking van de geschriften van Wilhelm Reich en het sluimerende bestaan van Antonio Gramsci, werd geknaagd aan de culturele hegemonie van de burgerij die de vooroorlogse verhoudingen wilde herstellen, inclusief … Continue reading 50 Jaar Mei ’68: Kunst m’n Kloten